Tosca in de Munt

Met de dernière van Tosca heeft ook de Munt gisteren haar operaseizoen afgerond.

Tosca, Scarpia (foto © Pieter Claes)

De productie van Rafael R. Villalobos is een herneming uit de corona-periode toen er aan het begin van de voorstellingenreeks slechts 200 mensen in de zaal mochten, en aan het einde toch al pakweg 500 mensen de voorstelling konden zien. In vergelijking met vijf jaar geleden, is er weinig tot niets gewijzigd aan de productie. Op zich is het een mooie productie al brengt de toevoeging van Pasolini en zijn aanhang weinig bij.

De belangrijkste wijziging situeert zich in de orkestbak, waar nu wel het volledige Muntorkest zit, deze keer onder de leiding van Jordan De Souza die mooie details uit de partituur haalde. Ik hoorde de eerste bezetting met Leah Hawkins in de titelrol. Ze lijkt twee verschillende stemmen te hebben. In de hoogte heeft ze een mooie sopraan. Maar haar middenstem en laagte heeft een donkere kleur die bij momenten zelfs kunstmatig klonk. Tekstverstaanbaarheid is zo goed als onbestaande, maar desalniettemin zong ze een redelijke "Vissi d'arte".

Stefan La Colla hebben we al eerder gehoord in de Munt als Enzo. Hij is een uitstekende Cavaradossi met een stralende en zonnig-Italiaanse tenor. Na een langzame "Recondita armonia" in het eerste bedrijf, volgt een eclatante "Vittoria! Vittoria!", om een genuanceerde "E lucevan le stelle" te zingen in het derde bedrijf. Lucia Gallo heeft misschien niet de typische bas-bariton die ik verwacht voor Scarpia, maar dat compenseert hij ruimschoots met zijn expressieve tekstbeleving om toch een overtuigende Scarpia neer te zetten.

Publicatie: donderdag 2 juli 2026 om 16:25
Rubriek: Opera