Orphée et Eurydice in Antwerpen

Opera Vlaanderen gaf gisteren een prachtige, weliswaar concertante, uitvoering van Glucks Orphée et Eurydice.

Orphée, Eurydice (foto © Annemie Augustijns)

Er bestaan minstens drie versies van Orphée et Eurydice: een Italiaanse versie die Gluck voor Wenen schreef met een castraat als Orphée, een Parijse versie in het Frans voor tenor, die later nog eens door Berlioz bewerkt werd voor de mezzo Pauline Viardot. Het is deze laatste versie die gisteren te horen was in het Antwerpse operahuis.

Het was dan wel een concertante opera, maar toch geen sta-en-zing-voorstelling. Er werd wat dynamiek in de voorstelling gebracht. De solisten zongen bijvoorbeeld allemaal zonder partituur, ze interageerden ook met elkaar. Er werd met de belichting gespeeld, bijvoorbeeld een andere kleur licht als de opera de onderwereld bereikt. De harp, als de verklanking van Orphées lier, stond prominent voor het orkest opgesteld. Alles werd in goede banen geleid door Francesco Corti die een verrassend kleine versie van het operaorkest dirigeerde en een uitstekend operakoor met bijvoorbeeld ijzig klinkende furiën.

Orphée is eigenlijk de enige hoofdrol in deze opera. Sophie Rennert is de onbetwiste ster van de avond in deze rol. Ik heb haar de afgelopen jaren al talloze keren als een geëngageerde liedzangeres gehoord, meest recent zelfs nog in Winterreise, maar dit was de eerste keer dat ik haar in een operarol hoorde... en ik viel bijna van mijn stoel. Het eerste bedrijf alleen al is een paradestuk waarin al haar kwaliteiten geëtaleerd worden. Haar openingsaria "Objet de mon amour" is al aangrijpend, maar de virtuoze slotaria van dat bedrijf slaat alles... coloraturen over een bereik van een paar octaven, perfect staccato uitgevoerd, alle interpretatieve kleuren zoals we die ook van haar liedrecitals kennen. En dat alles met die waanzinnig prachtige mahoniehouten mezzo van haar.

De drie "bijrollen" waren ook goed bezet met Ana Quintans als een mooie Eurydice, wier stem soms wat hard klinkt maar wel goed harmonieerde met die van Sophie Rennert in hun duet "Viens, je suis un époux qui t'adore". Jiayu Jin was een licht kleurende Amour, terwijl Lies Verholle even uit het koor trad voor de kleine rol van "une ombre heureuse".

Als je nog kaarten kan krijgen... gaat dat horen !

Publicatie: woensdag 28 oktober 2026 om 16:31
Rubriek: Opera