Il trittico in Düsseldorf

De Deutsche Oper am Rhein herneemt nog eens hun oude productie van Il trittico in de regie van Dietrich W. Hilsdorf.

Gianni Schicchi (foto © Andreas Etter)

Ik zag deze productie de eerste keer ongeveer tien jaar geleden, toen in hun andere operahuis van Duisburg. Het is nog altijd een mooie en vrij klassieke enscenering. Ze voeren Puccini's drieluik nog altijd in omgekeerde volgorde op: van Gianni Schicchi naar Suor Angelica, om te eindigen met Il tabarro.

Stefano Ranzani dirigeerde de Düsseldorfer Symphoniker. In vergelijking met tien jaar geleden is uiteraard de hele bezetting gewijzigd, zowat alle rollen werden bezet vanuit hun ensemble. Enkel Sylvia Hamvasi zong gisteren nog eens de rol van Suor Angelica. Haar stem klinkt wat droger en de hoge noten komen er enigszins schreeuwerig uit, waardoor ze me deze keer niet echt ontroerde, zelfs niet met "Senza mamma". Ramona Zaharia was daarentegen een formidabele Zia Principessa met een schitterende mezzo.

Anna Sophia Theil was een leuke Suor Genovieffa, nadat ze eerder als Lauretta een open doekje gekregen had voor de hit "O mio babbino caro". Haar Rinuccio was Riccardo Romeo, die "Firenze è come un albero fiorito" met een mooie zonnige tenor zong, al had hij soms wat problemen met de dikte van het orkest. Een ontdekking was de Oezbeekse bariton Alexey Zelenkov. Hij is een goede Gianni Schicchi, maar is overweldigend als Michele. Zijn donkere bariton heeft een stevige fundering, waardoor "Nulla... silenzio" het hoogtepunt van de avond was. Ik kan me hem zo in de grote Verdi-partijen voorstellen: Rigoletto, Iago, Germont of Falstaff heeft hij al gezongen, en binnenkort komt daar nog Nabucco bij.

De rest van Il tabarro was verder goed bezet met Eduardo Aladrén, die het nodige dramatische gewicht aan Luigi geeft als hij een moeiteloze "Hai ben ragione" zingt. Celine Byrne was een degelijke Giorgetta, al had ze wat problemen met de hoogste noten.

Publicatie: zondag 12 april 2026 om 09:43
Rubriek: Opera