Carmen in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Carmen in een productie van choreograaf Wim Vandekeybus, die daarmee zijn operadebuut maakt.

Carmen, Don José (foto © Danny Willems)

Van een regisserende choreograaf verwacht je uiteraard veel dansscènes, en daar zorgt Vandekeybus dan ook voor. Het begint al vanaf het moment dat het doek opgaat, nog voor we de ouverture horen. Allerlei geluiden worden door de luidsprekers gestuurd, het lijkt wel alsof we in Nibelheim zijn met het gehamer op rotsen, waaruit uiteindelijk een bende dansers bevrijd worden. Dit groepje zal Carmen begeleiden en uiteindelijk ook samen met haar sterven... alhoewel, Carmen staat terug recht en wandelt weg terwijl de dansers voor dood blijven liggen.

In Carmen zijn verschillende momenten die wel wat dansspektakel kunnen verdragen, zoals sommige scènes bij Lillas Pastia of het grootste deel van het laatste bedrijf. De intiemere scènes worden gelukkig niet opgevrolijkt met dans en het bijhorende gekreun, gebries, gestamp of andere piepende schoenzolen die het klankbeeld verstoren.

Maar desalniettemin vond ik het een vrij geslaagde productie. Het eenheidsdecor van Sylvie Olivé - een rotswand en wat losse rotsblokken die herschikt kunnen worden - is wat eentonig (maar dat is misschien om praktische redenen zo ontworpen omdat de productie na Antwerpen naar het Concertgebouw Brugge gaat). Maar het ziet er allemaal goed en traditioneel uit, de kostuums zijn mooi en er gebeuren niet veel zaken die tegen het libretto ingaan... alhoewel er hier en daar wat geknipt werd.

Er is een dubbele bezetting voorzien. Ik had de tweede bezetting uitgekozen, vooral omdat ik Josy Santos in de titelrol wilde horen. We kennen haar onder andere als een schitterende Adalgisa vorig jaar in Antwerpen, maar ook haar Carmen is weergaloos mooi. De kleur en het temperament van haar stem passen goed bij de rol. Af en toe is er een accent hoorbaar, maar voor de rest is haar Frans uitstekend.

Kyungho Kim kennen we uit diezelfde Norma-voorstelling. Hij zingt een heel indrukwekkende Don José met een grote stem en een moeiteloze hoogte, daarenboven in foutloos Frans waarvan elke letter verstaanbaar is. Leon Kosavic kon me ook zeer overtuigen als Escamillo. In vergelijking met vroeger is zijn stem een stuk donkerder en zwaarder geworden, wat perfect past voor deze rol. Enkel Sarah Yang stelde wat teleur als een Micaëla met weinig nuances.

Publicatie: donderdag 11 juni 2026 om 16:35
Rubriek: Opera