Medusa in de Munt

Deze week werd een nieuwe opera, Medusa van de componist Iain Bell, boven de doopvont gehouden in de Munt.

- High Priestess, Athena, Medusa (foto @ Simon Van Rompay) -

Het Engelstalig libretto is van de hand van Lydia Steier, die de voorstelling ook regisseert. Het is een opera in twee bedrijven die ongeveer twee uur duurt (pauze niet meegerekend). In het eerste bedrijf maken we kennis met Medusa en haar twee zussen Euryale en Stheno. Medusa wordt begeerd door Poseidon die haar verkracht in de tempel van Athena. Athena is woedend op Medusa (!) omdat ze haar tempel bezoedeld heeft en verandert haar in de Medusa die we kennen... met slangenhaar en een verstenende blik. In het tweede bedrijf verschijnt Perseus die Medusa doodt en haar zo uit haar lijden verlost.

Steier plaatst alles in een tijdloos, modulair decor (Flurin Borg Madsen) bestaande uit decorelementen die een ware choreografie opvoeren om telkens weer andere zichten te creëren. Medusa evolueert van een enigszins naïef meisje in een witte jurk, naar een priesteres in een luxueus kostuum (Katharina Schlipf) en tenslotte de gorgo in een misvormd huidpak waarin ze als een reptiel over het podium beweegt. Poseidon, in wit driedelig pak, wordt geweldadig neergezet inclusief de hele verkrachtingsscène. Athena verschijnt als een standbeeld op een hoge sokkel die alle priesteressen straft. Perseus sluipt tussen zijn versteende voorgangers om uiteindelijk een zwaard tussen de ribben van Medusa te duwen.

Iain Bell componeerde de muziek voor een normaal orkest, maar na een eerste beluistering blijft er weinig van hangen. De vrouwenrollen zijn bijna allemaal voor hoge sopranen geschreven om zo hun bovenmenselijk/goddelijk karakter weer te geven. De rol van Medusa hoort daar ook bij en is in goede handen bij Claudia Boyle. Ik was echter het meest gecharmeerd door Paula Murrihy die de rol van Euryale met een prachtige mezzo en goede tekstvertolking zongt. Angela Denoke vervolledigde het trio gorgonen.

Alle andere rollen zijn vrij beperkt in lengte. Konstantin Gorny zong Poseidon met een stevige bas. Josh Lovell zong Perseus met een mooie lyrische tenor. Mary Elizabeth Williams vertoeft nogal eenzijdig in een hoog register als Athena, net zoals Anu Komsi als de hogepriesteres. Marie-Juliette Ghazarian was een onzichtbare Danaë (de moeder van Perseus), en zong haar interventies vanuit de coulissen.

Publicatie: vrijdag 8 mei 2026 om 14:59
Rubriek: Opera