Wiener Melange in Margraten

De J.M.Vogl-stichting organiseerde gisteren een concert in het gemeenschapshuis "Oos Heim" in Margraten met als titel "Wiener Melange".

Margraten is een klein dorpje op een steenworp van Maastricht waar het buurthuis beschikt over een mooie theaterzaal voor ongeveer 200 à 250 personen, dat trouwens zo goed als volledig uitverkocht was... al zal een groot deel van het publiek vooral voor het tweede deel van het concert gekomen zijn.

Net zoals een Wiener Melange - zeg maar de Weense versie van een cappuccino - uit twee delen bestaat, viel dit concert ook uiteen in twee delen. De lichte opgeschuimde melk kregen we na de pauze onder de vorm van een selectie operette-aria's, maar de smaakmaker kregen we in het begin met een aantal meerstemmige Schubertliederen. Vincent Kusters, tevens de drijvende kracht achter de stichting, fungeerde tevens als ceremoniemeester en praatte alles aan elkaar. Tijdens de uitvoering werden achter de zangers en de pianist Roger Braun passende plaatjes van Wenen geprojecteerd.

Het programma bestond grotendeels uit vierstemmige mannenkwartetten, afgewisseld met liederen in andere vocale constellaties. Het Schubertiaans mannenkwartet is een repertoire dat onderbelicht blijft, maar het bevat pareltjes zoals Die Nachtigall of het a capella uitgevoerde Die Nacht. Ze begonnen echter met het Goethelied Im gegenwärtigen Vergangenes. De twee tenors nemen het gros van het lied voor hun rekening. Mark Heines heeft een wat metalen klank, die wel goed contrasteert met de meer lyrische klank van Mitch Raemaekers. Vincent Kusters zong uiteraard een van de twee baspartijen, voor de tweede baspartij hadden ze Robert Holl kunnen overtuigen om de reis vanuit Oostenrijk naar Limburg te maken en die ook halvelings als dirigent optrad.

Er werd ook voor een komische noot gezorgd met een hilarische vertolking van het trio Die Advokaten. Heines en Holl speelden de twee advokaten die Raemaekers, alias Herr Sempronius, het geld uit de zak proberen te troggelen. Misschien wel het bekendste meerstemmig lied is het Grillparzer-Ständchen, waarvoor de vier mannen het gezelschap kregen van sopraan Fenna Ograjensek. Ze werkte ook mee aan de uitvoering van het gelegenheidswerk Kantate zum Geburtstag des Sängers Johnn Michael Vogl dat, gezien de naam van de stichting, niet mocht ontbreken.

Na de pauze werd de piano vierhandig overgedragen aan Enrico Delamboye via de wals "Geschichten aus dem Wienerwald". Het is duidelijk dat we in het rijk van André Rieu zijn als de helft van het publiek begint mee te neuriën of zelfs te zingen... wat ook de rest van het programma zou gebeuren met de operette-aria's. Als Ograjensek dan uitnodigt om de koorpassages van het Vilja-lied te zingen, laten ze zich dat geen twee keer zeggen. Alleen Robert Holl hield zich afzijdig van dit repertoire, maar zong wel twee Oostenrijkse liederen: Mein Donautal (wat hij op hetzelfde niveau als een Schubertlied plaatst) en het "Wachauer Weinlied" A klaner Schwips.

De twee bisnummers was ook weer een Wiener Melange met eerst Schuberts meerstemmig Zur guten Nacht, en tenslotte de meezinger Wien, du Stadt meiner Träume.

Publicatie: maandag 5 oktober 2026 om 09:46
Rubriek: Liedrecital